The European Students’ Union (ESU) is the umbrella organisation of 49 national unions of students from 38 countries and through these members represents over 11 million students. The aim of ESU is to represent and promote the educational, social, economic and cultural interests of students at a European level towards all relevant bodies. One of our main goals is fighting for a social dimension.

So when I read the title of this panel, I thought it would be easy to prepare this speech. But is was not so easy. Because as students, we consider the relevance of the social dimension to be self-evident. Education is a right not a privilege. And that statement should not need argumentation. And indeed, we often get support for this goal. But still, reality shows, Eurostudent data shows, that it is not self-evident.

Higher education serves many goals. To ESU, higher education should mainly serve as a means for social development and democratic empowerment, a means of accumulating and sharing knowledge and economic competitiveness, and as a means for personal growth and well-being.

ESU promotes the democratisation of higher education, so that everyone will be able to access and succeed regardless of their background. ESU objects to all discrimination equally. We consider education to be the main instrument for emancipation.

Education is a potential tool for people to break away from poverty. Higher education should be a tool of social mobility. In the vision of ESU the emancipator function of HE is extremely important. Therefor we demand more attention in the future to the problem of lower participation of people from lower social-economic background and migrants. Instead of only focusing on excellence, higher education should focus on accessibility and retention rates.

Certain conditions are needed to meet these objectives, that to us are self-evident as well. Education is a public good and a public responsibility and therefor should be publicly funded. The accessibility of higher education should not be affected by inequalities such as disabilities, distance, economic disadvantage, age or social and cultural background.

Unfortunalty, the reality is that this social dimension as we see it, is not so evident. Higher education is reproducing, and even reinforcing, existing inequalities in society. Education opportunities are linked to background. Education is reproducing a largely “monocultural” society, preserving the values of the dominant groups. This monoculture has systematically led to the exclusion of many in society. And instead of reducing poverty, attending higher education is sometimes creating poverty, as many students live in a difficult financial situation.

In the past many promises were made to make the social dimension a reality. At the Unesco World Conference in Higher Education in 1998, the folowing was stated: “We, participants are convinced that education is a fundamental pillar of human rights, democracy, sustainable development and peace, and shall therefore become accessible to all throughout life.”

In the Bologna Process, already in Prague in 2001, the ministers stated that they “reaffirmed the need, recalled by students, to take account of the social dimension in the Bologna process.” By 2005, so four years later, the ministers managed to define this social dimension: “the student body entering, participating in and completing higher education at all levels should reflect the diversity of our populations”. Unfortunalty, the social dimension still is the most vague and inconcrete of all action lines.

Since 1966, the United Nations Covenant on Economic, Social and Cultural Rights, also known as the Pact of New York, states that “Higher education shall be made equally accessible to all, […], in particular by the progressive introduction of free education”.

But, these promises made by the ministers have been violated in many countries. Education funding and financial support for students has become the biggest area of concern for our member unions. Across Europe, we see tuition fees being introduced or where they exist already, raised in value.

The fear of debt is preventing potential students of entering higher education, especially for people from lower socio-economic backgrounds. There are constant calls for a marketisation of education to substitute for the lack of public funding for institutions. These moves are contradictory to the ministers’ intentions as mentioned before.

Despite the importance being given to the social dimension, the commitments remain vague. Ministers should, for the coming years, commit to lowering study costs and providing adequate support to students through sufficient student financing and student service systems. There remain many barriers to education, including admission policies based solely on prior academic achievement and extra-curricular activity, inaccessible curricula, materials and buildings and a lack of appropriate information available to first generation students.

In the comming months, new policy lines will be set out. In the Bologna Process, the ministers will decide on the future of the Bologna Process. The European Union will also adopt a new education agenda for the next decade. And the Unesco will organise another World Conference on Higher Education. Our ministers should agree on concrete measures to make progress on the social dimension. Otherwise, in 10 years time, we will come to the same conclusion as we do today: the social dimension is very relevant but not a reality.

As students, we put forward the following demands:

• establishing generous, accessible and parent-independent systems of grants that supports the student as a learner, meaning covering all costs of living and learning.

• Tuition fees must be abolished. When existing, measures should be taken to compensate for the burden of fees.

• Study costs should be monitored regularly.

• Student services should be subsidised sufficiently to provide student housing, transportation discounts, healthy food provisions, sport facilities, medical care, etc.

• Anti-discrimination legislation covering higher education must be set up so that all kinds of discrimination can be fought.

These should result in an increase in participation rates. A target to increase participation by 2020 should be established. But this benchmark should not be about providing more knowledge workers to support our economy. It must be implemented in a balanced way that ensures participative equity and fully accessible higher education, so that the expansion of higher education is accompanied by the real democratisation of HE.

I would like to take this opportunity to thank Eurostudent on behalve of the European students, for their work in gathering data on the social dimension. Some of the results are a strong support to our work and we will do our best to get the ministers to listen. It is time for policy makers to draw conclusion from the data that has been gathered.

en dat was niet gemakkelijk. ik wil namelijk veel dingen. maar die zijn soms te duur. en vaak ben ik bang dat ik het niet genoeg kan omschrijven en dan iets fout ga krijgen. maar na lang nadenken en surfen heb ik toch wat dingen bedacht. zo zou ik heel graag een boekenrek hebben. dat zou mooi staan op mijn kamer. en dan kan ik eindelijk die dozen eens uitpakken. ook een bureau of een tafel zou al helpen. en een spiegel en gordijnen heb ik ook niet op mijn kamer. en ik ben niet moeilijk eigenlijk, want er staat nog bij dat het van de kringwinkel mag komen. want ik ben duurzaam enzo.

verder staan er wat luxedingetjes op. zo wil ik een nieuwe laptophoes want degene die ik nu heb is lelijk. of een fietszak die je kan vastklikken zoals hanne heeft. want mijn fietszakken zijn lelijk een onhandig. vorige keer heb ik minstens 10 minuten staan prutsen om mijn volle zakken van mijn fiets te bevrijden. frustratie dat dat geeft, niet te doen. en die heb ik dus al genoeg. of een superabsorberende handdoek. geen idee wat dat doet, maar ik wil het wel hebben. zoals thomas ook wel eens zong.

er staan ook wat praktische dingen op, zoals een grillpan (ja ik kan eten maken) of een paraplu want die zijn weer allemaal kapot of kwijt. en sloefen want op kousen lopen is niet altijd goed. en warme kousen want koude voeten zijn niet tof. maar ook levensnoodzakelijke dingen zoals een fietsbel. de mijne is kapot en nu kan ik niet rinkelen naar mensen die in mijn weg lopen. en dat zijn er veel. frustrerend dat dat is, niet te doen.

nu hoop ik dus dat de kerstman mij iets beter gezind is dan de sint die mij vergeten is. al ga ik maar één pakje krijgen en zal ik dus het merendeel zelf moeten kopen of nooit hebben. en frustrerend dat dat is, niet te doen. misschien dat ik daarom niet zo gek ben van kerst.

benieuwd wat er nu gaat komen. mss wordt jean-marie dedecker wel de nieuwe formateur. mss worden we terug een ouderwetse monarchie. met bart de wever dan als koning. of milquet als president. di rupo als keizer? zo’n creatieve oplossing, misschien werkt dat wel. er zal toch iets anders nodig zijn om onze politici weer op dreef te krijgen.

of misschien is het wel tijd voor een staatsgreep? mss moeten we eens een rebellenleger oprichten. dat lijkt me nog wel sjiek. allez, een anarchistisch rebellenleger wel natuurlijk. vrijwilligers mogen zich hier melden! maar dan vraag ik me af: hoe doe je dat in belgië? moet je dan het koninklijk paleis bestormen? of de wetstraat? al onze parlementen? ik denk dat we alleszins een groot leger gaan nodig hebben. mss moeten we nog maar even wachten. wie weet lost onze koning dit wel op. tenslotte hebben die mensen daar ervaring mee. en het koningshuis kan wel wat positieve reclame gebruiken. het zal wel goed komen.

en als het niet goed komt, dan komt er echte anarchie. en dan komt ook alles wel goed. en vooral: dan moet ik die stomme boete niet betalen die ik ga krijgen voor het te laat indienen van mijn belastingbrief. werkelijk, het gaat allemaal goed komen. net als mijn slaapprobleem. dat komt binnenkort ook wel weer goed.

plots was het daar weer: de slapeloosheid. vorige week zei ik nog heel fier tegen een paar mensen hoe goed ik wel niet sliep tegenwoordig. dat wil zeggen: laat op de avond, of soms vroeg op de nacht, in slaap vallen. en vooral: ‘s morgens er redelijk goed uit kunnen. het begon zowaar op een bioritme te lijken, een vernieuwende ervaring voor mij. het enige probleem was dat ik nogal veel op de zetel in slaap viel, omdat de slaap mij meestal nogal overvalt. maar dan word je na een tijdje wakker en kruip je je bed maar in.

maar deze week is het dus weer naar de zak. al enkele nachten op rij zit ik hier weer verveeld naar de tv te kijken en nog meer verveeld te surfen. en ‘s morgen geraak ik er niet meer uit. als ik niet weg moet slaap ik tot een gat in de namiddag. of ik sta vroeg op omdat het moet, en ik val later in slaap tijdens de voetbal. en er is zelfs niets op vitaya. en het zit hier vol stomme muggen. maar goed, ik ga maar wat verder zappen. ooit komt hij wel, die slaap.

ja hoor, gelukt!

de board meeting van esu was dan weer andere koek. volgens mij is er weer een nieuw record gebroken. 2 hele dagen vergaderd van 10 ‘ s morgens tot 2 ‘s nachts. en de laatste dag de rest van de agenda op een drafje afgewerkt, van 10 ‘s morgens tot 5 ‘s nachts. zo’n 50u vergaderd op 3 dagen en dan nog niet aan inhoudelijke discussies (policy) komen, dat moet een record zijn. ook over de andere punten was er amper discussie mogelijk. bovendien moesten sommige mensen 3 dagen wachten, om uiteindelijk het agendapunt waarvoor ze gekomen waren pas behandeld te zien op de nacht dat ze er niet waren.

kortom, amateurisme, onverantwoord lang vergaderen, ondemocratische beslissingen, vuil lobbywerk en een gebrek aan respect. fascotechnieken zelfs volgens de duitsers. een grondige evaluatie dringt zich op.

maar ook enkele positieve punten: nieuwe partners gevonden in enkele nordics, veel leuke mensen terug gezien en een nieuw talent bij mezelf ontdekt, zijnde overal en ten allen tijde kunnen slapen: in de luchthaven, op het vliegtuig, in de trein, in de vergaderzaal, aan de onbijttafel, in het restaurant… dit gaat me nog van pas komen!

ondertussen is de frustratie al wat geminderd, maar de slaap nog niet ingehaald. dat is iets voor de rest van de week. eindelijk eens kunnen profiteren van mijn nieuwe bed, dat zou wel fijn zijn.

maar goed, er zijn ook veel positieve signalen. veel studenten en organisaties hebben lopen plakken en flyeren en aula’s afgelopen. ook veel positieve reacties van studenten die beloven te komen. zelfs studenten die me herkennen van atv en het tof vinden dat we zo opkomen voor de studenten. en nog beter: mijn mama is ook trots op mij.

http://www.atv.be/v3/newsdetail.aspx?mid=2&id=6934

en nu slapen. morgenvroeg flyeren aan het station.

www.vvs.ac 

We gaan weer betogen. Het nieuwe financieringsdecreet voor universiteiten en hogescholen, waar FVDB nu al enkele jaren aan bezig is, is ondertussen geëvolueerd naar een ontwerp van decreet dat binnenkort in het parlement gestemd zal worden. De voorstellen zijn er de voorbije maanden echter niet beter op geworden. En daarom komen we op 6 december op straat in Brussel. We willen onze parlementsleden laten weten dat we niet akkoord zijn met de voorstellen.

En dus zijn we nu volop aan het mobiliseren. Betogen mag dan best fijn zijn, het is vooral hard werken: affiches ophangen, flyeren, aula’s aflopen, en vooral heel veel mailen en bellen. Laten we hopen dat het harde werk op 6 december beloond wordt met een deftige opkomst!

En waarom komen we op straat? Dat hebben we opgesomd in netjes 10 punten:

1. Stop de uitholling van deliberatie en compensatie

Als universiteiten en hogescholen geen geld meer krijgen voor de buispunten die ze delibereren, zullen ze dat niet langer meer doen. Studenten zullen bepaald vakken blijven meeslepen en steeds later afstuderen..

2. Tegen de stijging van inschrijvingsgelden voor manama’s, banaba’s of als je niet snel genoeg afstudeert

Slechts een handvol banaba’s en manama’s krijgen in de toekomst nog geld en dus zal de student zelf 5.600 tot zelfs 25.000 euro inschrijvingsgeld moeten ophoesten! Vanaf volgend academiejaar komt er een leerkrediet, een rugzakje met studiepunten. Als het leeg is, ben je niet langer financierbaar en mag je niet meer inschrijven! Geraak je toch ingeschreven, dan is het aan dubbele prijs!

3. Meer middelen voor het hoger onderwijs, financiering naar behoefte!

Het nieuwe financieringsdecreet lost het grootste probleem niet op : het geldtekort. De noodlijdende hogescholen blijven ondergefinancierd, democratisering en gelijke kansen is geen financiële prioriteit. De kenniseconomie wordt slechts lippendienst bewezen. Meer middelen zijn nodig voor instellingen, studiebeurzen en studentenvoorzieningen om de Europese investeringsnorm voor hoger onderwijs te halen van 2% van het BBP.

4. Neen aan de asociale en kwaliteitsbedreigende outputfinanciering

Universiteiten en hogescholen financieren op basis van behaalde diploma’s en creditbewijzen, doet examinatoren en instellingen kwistiger omspringen met punten en vrijstellingen. Daarnaast worden moeilijker doorstromende groepen die extra inspanningen vergen, financieel minder aantrekkelijk. De kans op asociale selectiemechanismen stijgt.

5. Meer stimulansen voor gelijke kansen!

Te weinig moeilijker in- en doorstromende kansengroepen komen in aanmerking voor de extra financiering. Ze worden fout gedefinieerd en hun aangroei wordt niet gestimuleerd. Belangrijke kansengroepen worden helemaal niet structureel erkend: studenten van allochtone afkomst, chronisch zieken, studenten uit TSO/BSO of met laaggeschoolde ouders. Het groots aangekondigde fonds voor gelijke kansen is met 1% van het totale budget een druppel op een hete plaat!

6. Geen schrapping van waardevolle opleidingen over de hoofden van studenten en personeel heen

Studenten noch personeel zijn welkom in de commissie waar hoge piefen uit de associaties afspraken maken over het rationaliseren van opleidingen. Er is niemand om te waken over de onderwijskwaliteit, de student/stafratio, de democratiseringsverdiensten, het studentenprofiel of de geografische bereikbaarheid. Sociaal flankerende maatregelen zoals hogere beurzen, goedkopere studentenkamers…vindt de overheid onnodig!

7. Tegen onderwijs-onderzoeksverhouding die de onderwijskwaliteit bedreigt

Het decreet zorgt voor een transfer van onderwijs naar onderzoeksmiddelen. Bijna de helft van het universiteitsbudget wordt voortaan berekend op onderzoeksoutput: publicaties en citaties, afgewerkte doctoraten. Hierdoor zullen faculteiten en proffen nog minder aandacht kunnen schenken aan de onderwijstaken. Met alle gevolgen voor de onderwijskwaliteit!

8. Een meer humane financering van de humane wetenschappen

Humane wetenschappen tellen minder doctoraatsstudenten, produceren minder Engelstalige tijdschriftartikels, en krijgen zo minder onderzoeksmiddelen. Ook in de onderwijsfinanciering zet de verarming van de humane zich door. Een student in de geneeskunde levert tot meer dan 4 keer zoveel op dan zijn medestudent in de humane.

9. Stop de schrijnende onderfinanciering van de hogescholen

De hogescholen kampen met gigantische tekorten omdat hun studentenaantal sterk is gestegen in tegenstelling tot hun budget. Met dit decreet gaat er opnieuw meer dan de helft van het extra geld naar de universiteiten en niet naar de hogescholen!

10. Stop de verstikking van de kunstopleidingen

Het decreet mikt op grote opleidingen met veel studenten, maar voor het kunstonderwijs is dat de doodsteek. Bovendien kunnen de kunsten amper groeien, door de beperking die de overheid heeft opgelegd. De financiële erosie zorgt dat de studenten zelf steeds vaker moeten opdraaien voor de materiaalkosten.

meer info: www.vvs.ac

VVS eist aandacht voor STUDENTEN ZONDER RECHTEN op INTERNATIONALE DAG VAN DE STUDENT

17 november wordt jaarlijks wereldwijd gevierd als International Students’ Day. VVS, de Vlaamse Vereniging van Studenten, grijpt deze dag aan om de schendingen van studentenrechten aan te klagen. Wereldwijd worden nog steeds elementaire mensenrechten van studenten met de voeten getreden. In het bijzonder vragen we aandacht voor de problemen van studenten in kwetsbare situaties, zoals student-asielzoekers, studenten in precaire verblijfsstatuten en studenten zonder papieren. We roepen onze politici en hoger onderwijsinstellingen op om de basisrechten van deze groep ook te respecteren..

In Vlaanderen geldt het recht op onderwijs, vastgelegd in onze Grondwet en in internationale verdragen. Dit recht geldt voor éénieder die zich op het Belgische grondgebied bevindt. Toch ondervinden heel wat (kandidaat-)studenten hier in Vlaanderen problemen bij het opeisen van dit recht. Asielzoekers, studenten die een beroepsprocedure of regularisatieaanvraag hebben lopen, studenten zonder papieren ondervinden talloze problemen tijdens hun studies. Mensen zonder papieren leven sowieso al in een bijzonder onzekere situatie en zijn financieel erg kwetsbaar. Wie desondanks toch nog wil (verder) studeren in het hoger onderwijs, zal nog heel wat problemen moeten overwinnen om een diploma te halen.

De problemen beginnen vaak al wanneer men zich wil inschrijven. Sommige hoger onderwijsinstellingen weigeren mensen zonder papieren in te schrijven. Bovendien hebben deze ongedocumenteerde migranten vaak extra moeilijkheden om hun buitenlandse diploma erkend te krijgen en te bewijzen dat ze aan de toelatingsvereisten voldoen. Wie er wel in slaagt zich in te schrijven, moet als buitenlandse student vaak veel hoger inschrijvingsgeld betalen. Maar ook tijdens hun studies ondervinden deze studenten talrijke problemen: ze hebben geen recht op een studiebeurs, kunnen niet terecht bij de studentenvoorzieningen of bij het OCMW. Bovendien mogen ze geen studentenjob doen, aangezien ze geen werkvergunning hebben. Op deze manier worden deze studenten gedwongen tot zwartwerk, met alle bijhorende problemen. En uiteraard mogen ze niet op erasmusuitwisseling.

Voor kandidaat-asielzoekers was de situatie vroeger iets beter. Zij hadden vroeger recht op studiefinanciering maar door de nieuwe asielprocedure is dat vervallen. Veel studenten komen ook in de problemen als ze tijdens hun studies uitgeprocedeerd worden. Zij dreigen het land te worden uitgezet, instellingen weigeren hen terug in te schrijven of zelfs hun jaar te laten afmaken, ze kunnen niet langer rekenen op een studiebeurs of op sociale steun. Het wordt dan wel heel moeilijk voor hen om hun studies af te ronden. Op die manier dreigen alle geleverde inspanningen een maat voor niets te worden. Deze problemen gelden niet enkel voor uitgeprocedeerde studenten. Ze duiken vaak al op bij studenten die nog steeds een beroepsprocedure hebben lopen of een aanvraag tot regularisatie hebben ingediend.

VVS vraagt dat studenten het recht krijgen om hun studies af te ronden in België, ook al is hun verblijfsvergunning vervallen. Immers, zonder de bekroning met een diploma zou de investering van onze samenleving in deze mensen en hun studies redelijk zinloos zijn geweest. Verder stelt VVS dat een succesvolle deelname aan hoger onderwijs getuigt van een geslaagde inburgering. Een aangevatte studie zou daarom als een criterium voor regularisatie moeten worden opgenomen. Het gaat hier immers om mensen die zich blijvend in ons land willen vestigen en dankzij hun diploma hoger onderwijs geen kost maar een duidelijke meerwaarde betekenen. VVS vraagt tenslotte ook dat mensen zonder papieren een opleiding kunnen volgen in het hoger beroepsonderwijs (HBO). Op deze nieuwe sport op de onderwijsladder wil men immers vooral opleidingen inrichten die toeleiden naar knelpuntberoepen. Het heeft weinig zin om het talent op eigen bodem aanwezig niet te valoriseren maar ondertussen hooggeschoolde arbeidsmigranten te gaan importeren en zo braindrain uit ontwikkelingslanden te organiseren.

Contactpersonen: Ward Poelmans 0498/ 37 42 92 en Inge Gielis 0496/ 49 19 19

Op 17 november wordt wereldwijd de dag van de student gevierd door studenten en de organisaties die hen vertegenwoordigen. Op die dag herdenkt men het heldhaftig verzet van Tsjechische studenten tegen de Nazibezetting. Op 17 november 1939 werden de slaapvertrekken van de Praagse universiteit door de Nazi’s bestormd. 1200 studenten werden naar de concentratiekampen gestuurd, 9 studentenleiders werden ter plekke geëxecuteerd, de universiteit werd gesloten en de gebouwen werden ter beschikking gesteld van de SS-troepen en van de Duitse oorlogsindustrie. Studentenactivisten over heel de wereld gebruiken deze gelegenheid om problemen van studenten heden ten dage onder de aandacht te brengen.

Extra: interview uit studentenblad dwars met studenten zonder papieren die getuigen over hun problemen www.vvs.ac

tot grote teleurstelling van onze voorzitter ben ik geen nerd.  al ben ik wel geslaagd voor dumb/dork/awkward.  en u?

From this time forward, you’ll hold the title:
Kinda Dorky Non-Nerd

Carry it proudly!

Quick Fun Facts:

176434 unique people have taken this test.

Based on these unique user’s answers…

44.8% of test takers are gals,
53.1% are guys,
…the rest (2.1%) are confused.

17.1% of test takers get aroused by “iPhone,” while
40.6% get utterly ill.

34.6% of all test takers would choose the Internet over sex, and
28.3% of married test takers prefer the Internet over sex.

Only 3.6% of test takers own a Jar Jar Binks t-shirt, though
56.0% of them don’t own a lightsaber (priorities == messed up).

http://www.nerdtests.com