ja lap, het is weer zover: de slaapperikelen zijn terug. tijd om nog eens een blogje te doen. maar over wat? ik zou over de kredietcrisis kunnen schrijven, maar daar heb ik niet zoveel nieuws over te zeggen. buiten dan dat ik nu nog veel contenter ben dan anders, dat ik niet zoals veel van mijn handelswetenschappenvriendjes op een bank ben beland. ik kan over frustratie schrijven, want daar heb ik er veel van tegenwoordig (ja, die slaapproblemen komen niet zo maar). maar daar heb ik dan weer niet zo’n zin in. laat ik dus maar over iets leuks schrijven: ik heb net mijn kerstlijstje opgesteld!
en dat was niet gemakkelijk. ik wil namelijk veel dingen. maar die zijn soms te duur. en vaak ben ik bang dat ik het niet genoeg kan omschrijven en dan iets fout ga krijgen. maar na lang nadenken en surfen heb ik toch wat dingen bedacht. zo zou ik heel graag een boekenrek hebben. dat zou mooi staan op mijn kamer. en dan kan ik eindelijk die dozen eens uitpakken. ook een bureau of een tafel zou al helpen. en een spiegel en gordijnen heb ik ook niet op mijn kamer. en ik ben niet moeilijk eigenlijk, want er staat nog bij dat het van de kringwinkel mag komen. want ik ben duurzaam enzo.
verder staan er wat luxedingetjes op. zo wil ik een nieuwe laptophoes want degene die ik nu heb is lelijk. of een fietszak die je kan vastklikken zoals hanne heeft. want mijn fietszakken zijn lelijk een onhandig. vorige keer heb ik minstens 10 minuten staan prutsen om mijn volle zakken van mijn fiets te bevrijden. frustratie dat dat geeft, niet te doen. en die heb ik dus al genoeg. of een superabsorberende handdoek. geen idee wat dat doet, maar ik wil het wel hebben. zoals thomas ook wel eens zong.
er staan ook wat praktische dingen op, zoals een grillpan (ja ik kan eten maken) of een paraplu want die zijn weer allemaal kapot of kwijt. en sloefen want op kousen lopen is niet altijd goed. en warme kousen want koude voeten zijn niet tof. maar ook levensnoodzakelijke dingen zoals een fietsbel. de mijne is kapot en nu kan ik niet rinkelen naar mensen die in mijn weg lopen. en dat zijn er veel. frustrerend dat dat is, niet te doen.
nu hoop ik dus dat de kerstman mij iets beter gezind is dan de sint die mij vergeten is. al ga ik maar één pakje krijgen en zal ik dus het merendeel zelf moeten kopen of nooit hebben. en frustrerend dat dat is, niet te doen. misschien dat ik daarom niet zo gek ben van kerst.
